Ενας περιεργος τυπος

Κλασσικό

Ομιχλή είχε καλύψει τους λιθόστρωτους βρωμόδρομους
Και τα κουτάκια πέψι κόλα σαπίζαν στις γωνίες.
Το αεράκι που με χτύπαγε μύριζε σαν τηγανισμένος ιδρώτας,
Μια τσίχλα και μια μύξα κολλημένες δίπλα δίπλα σ’ ένα στίλο,
Μια διαφήμιση για προφυλακτικά,
Ένας μαλάκας οδηγός που χε βάλει τα σκυλάδικα στο τέρμα
Και το γαμημένο λεωφορείο που δεν έλεγε να έρθει.
Περίμενα και σκάλιζα το ρουθούνι μου,
Προσεκτικά να μη περάσει κανένας και με δει,
Και ξαφνικά,
Από το πουθενά,
Ένας τύπος εμφανίστηκε μπροστά μου,
Ένας τύπος τερατώδης,
Με μύτη σουβλερή και μάτια τοσοδούλικα,
Μικρά σα φιστίκια Αιγίνης,
Τύπος με καμπαρντίνα μπεζ και βρώμικη,
Βαστώντας τσιγάρο τσέστερφιλντ μπλε στα δυο του χείλη,
Τύπος που αν δεν ήξερες δύσκολα θα εμπιστευόσουν,
Κι άρχισε να μου μιλά στην καθαρεύουσα!
Νεαρέ,
Μου είπε,
Μήγαρις διατηρείς εις την θήκη της περισκελίδας σου πριοβόλο;
Δεν ήξερα τι είν το πριοβόλο και γύρισα το κεφάλι μου απ’ την άλλη,
Συνέχισα να σκάβω το ρουθούνι,
Να χαζεύω τις κουτσουλιές των πτηνών που σκληραίναν πάνω στα παρμπρίζ.

Αργότερα το γκούγκλαρα και βρήκα πως σημαίνει αναπτήρας.
Περίεργος τύπος όπως και να χει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s