Νυχτερινη Γνωριμια

Κλασσικό

Την είδα που σπρωχνιότανε ανάμεσα στα πλήθη,
Μια οπτασία πραγματική, μια ομορφιά χαμένη,
Με δυο μάτια φουρτουνιασμένα σαν τη θάλασσα,
Δυο μάτια σα να βρίσκονται σε τρικυμία,
Και τα μαλλιά της μαύρα πίσσα, μακριά,
Να φτάνουν ως τον κώλο,
Και το προσωπάκι της αχνό, γυρνούσε δεξιά κι αριστερά,
Πήγαινε πάνω κάτω,
Τα βήματα της μεθυσμένα κι άνισα, κάπου θέλανε να την πάνε,
Το κορμί της υπέροχο και με τα χέρια άνοιγε δρόμο,
Έφευγε απ’ το χαμό που τόσο την ενοχλούσε,
Και κάτι ήθελε να βρει, κάτι της έλειπε και το ψαχνε,
Κάτι που το χε ανάγκη,
Κι ίσως μπορούσα να τη βοηθήσω.
Έσπρωξα κι έφτασα δίπλα της,
Την άρπαξα απαλά απ’ τη μέση,
Την έφερα πάνω στο σώμα μου και της έδωσα ένα φιλί,
Την γύρισα προς το μέρος μου να την καλοκοιτάξω,
Και μου είπε,
Ξέρεις αν παίζει καθόλου κόκα;
Κι είπα όχι,
Αλλά ξέρω ότι η κόλαση είναι οι άλλοι.
Και μου ριξε ένα βλέμμα λες κι είχα κατέβει από την Ανδρομέδα,
Λες και βρισκόμασταν μέσα στον πύργο της Βαβέλ,
Λες και μιλούσαμε άλλη γλώσσα,
Λες και τα ηλιακά συστήματα μας απείχαν δέκα δις έτη φωτός,
Κι ήπιε μια γουλιά λευκό κρασί απ’ το ποτήρι,
Γύρισε το κεφάλι της,
Τράβηξε μια τζούρα απ’ το τσιγάρο με τα κόκκινα της χείλη,
Κι εξαφανίστηκε στο πλήθος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s