Πολεμιστης χωρις οπλα

Κλασσικό

Κανένας δε μ’ έμαθε πως να κρατάω λεπίδα,
Πώς να παίρνω τη ζωή,
Πώς να γίνομ’ ένα με το Χάρο,
Μα ό,τι έχω μάθει στη ζωή μου
Το χω μάθει μοναχός,
Χωρίς μαθητές και διδασκάλους,
Χωρίς διαλέξεις και βιβλία σχολικά,
Χωρίς πρακτική ούτε και θεωριά,
Χωρίς να ψάχνω λόγο.
Κι έτσι όταν ο δείχτης φτάσει τη σκανδάλη,
Κι η παλάμη σφίξει τη λαβή του μαχαιριού,
Θα σημαδέψω στα τυφλά
Και θα σκοτώσω.
Κι όταν πια ο πόλεμος θα φτάσει στην εξώπορτα,
Κι εγώ θα τρέξω να ριχτώ,
Δε θα κρατάω τίποτα στα χέρια, –
Θα πάω χωρίς όπλα –
Και θα μαι γυμνός,
Γυμνός, αδύναμος κι ασήμαντος,
Θα φαίνοντε τα κοκαλά μου,
Τα λεπτά τα χέρια μου,
Τ’ αγύμναστα μου πόδια,
Ο λαιμός μου ιδανικός για να κοπεί,
Τα πρησμένα μάτια μου,
Θα καίγονται στον ήλιο,
Και κάποια τυχαία σφαίρα θα με βρει στο στήθος, στην καρδιά
Και θα πέσω κάτω άψυχος,
Άσχημος και λίγο θλιβερός,
Μα τα μάτια μου θα μείνουν ανοιχτά,
Και πια δε θα χουν φόβο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s