Πρεζοζεστη

Κλασσικό

Θέλω να πάω να χέσω
Μα βαριέμαι,
Κι η κοιλιά μου έχει φουσκώσει απ’ το πολύ νερό.
Κοιμάμαι πέντε ώρες το απόγευμα,
Και βλέπω σ’ επανάληψη αγώνες μουντιάλ.
Αθήνα-πρέζα-ζέστη,
Παγάκια να λιώνουν σε φραπέ,
Τσιγάρο να με καίει καθώς κάθομαι στη στάση,
Και περιμένω κανα μισάωρο το λεωφορείο για να ρθει,
Και το φιλτράκι να χει κιτρινήσει,
Και εισιτήριο δεν αγοράζω –
Να παν να γαμηθούνε.
Μετρό-γάρο-μπυρίτσα
Κι ένα ηχειάκι να παίζει στονεριές,
Μια κωλόγρια ν’ αερίζεται,
Και δυο μπάτσοι να ρίχνουν βλέμματα απειλητικά
Από δω και από κει,
Κι έχω κι ένα τζι κρυμμένο στη μπανάνα.
Λιμνούλες σχηματίζονται στα πεζοδρόμια,
Κι αντί για νερό έχουν ιδρώτα,
Και το κεφάλι μου ζαλίζεται,
Ο καύσωνας νιώθω πως λιώνει το μυαλό μου,
Κι ο φρέντο ζεστός σα να ναι τσάι του βουνού,
Και οι μασχάλες να βρωμούνε.
Τέλοσπαντων,
Την παλεύω,
Κάθομαι στο σπίτι με παράθυρο ανοιχτό,
Κι ένα ανεμιστηράκι,
Απ’ αυτά που χουν στα τζάμπο,
Και κάθομαι πίσω απ’ το γραφείο μου
Να κάνω διαπιστώσεις
Και τσιγάρα,
Κι ενίοτε να βάζω καμιά τσόντα για να δω,
Και να βαριέμαι να σηκωθώ, να κάνω τ’ οτιδήποτε,
Ακόμα και να χέσω…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s