Αποφορα – Νοπη Φουντουκιδου

Κλασσικό

e6fac1a28543a1daa9f5d59ba9ee9195

Είχε καταδικαστεί ερήμην,
αλλά ποτέ δεν παραδόθηκε.
Πέθανε ελεύθερος ο Αμετανόητος.
Πέθανε γαμώντας ένα σκιάχτρο…
Η μπόχα κάλεσε τους γείτονες.
Η μπόχα τον έκανε ορατό.
Η μπόχα τους έμπασε στο σπίτι του.
Βρήκαν τον άντρα
μέσα στη σαπισμένη σούπα
του κορμιού του.
Δίπλα σε ένα σκιάχτρο.
Ντυμένο με λουλουδάτο φόρεμα.
Περούκα καστανή.
Κιλότα.
Και στράπ ον.
«Κακόγουστο» είπαν κάποιοι.
«Ανώμαλο» είπαν οι πιο προσεκτικοί.
«Διεφθαρμένο, σιχαμερά άρρωστο,
δεν το χωρά ο νους μας» είπαν οι σωστοί.
«Αυτή η αποφορά ανθρώπου
περπατούσε δίπλα στα παιδιά μας…
Ευτυχώς είναι νεκρή
και σαπίζει με τον τρόπο που της αξίζει.»
Πάνω στο τραπέζι
εγκαταλελειμμένο ένα σημείωμα
παρέμενε αδιάφορο στους πάντες.
«Ουδείς ανεύθυνος.
Ουδείς αφελής.
Διεκδικώ τα οργανικά μου δικαιώματα.
Αποχωρώ οικειοθελώς από την ποινή μου.
Η σάρκινη μαντάλα είναι
μια πεπερασμένη υπομονή.
Μπορεί ο ηδονιστής να παραβιάζει την εμμονή του χρόνου
αλλά μόνο οι ανορθόγραφοι σκοτώνουν τον πουριτανισμό»

«Αν δεν ήταν τόσο υδαρής θα έπρεπε να τον κάψουμε!
Είναι τόσο τυχερός που δεν έχει πετσί να νιώσει την οργή μας!»
Είχε καταδικαστεί ερήμην,
αλλά ποτέ δεν παραδόθηκε.
Πέθανε ελεύθερος ο Αμετανόητος.

Advertisements

One thought on “Αποφορα – Νοπη Φουντουκιδου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s