Η μερα που παραλιγο να σωσω το συμπαν

Κλασσικό

Ήταν μια βροχερή μέρα του Μαρτίου, κι εγώ, όπως κάθε άλλη μέρα, έλιωνα μπροστά στον υπολογιστή μου και χάζευα στο ίντερνετ προσπαθώντας να βρω κάτι να γράψω. Θα χε περάσει κανας μήνας που δεν είχα γράψει απολύτως τίποτα κι αντ’ αυτού μονάχα διάβαζα χαζά αρθράκια σε αθλητικά σάιτς. Μα κεινη τη μέρα το χα πάρει απόφαση πως κάτι θα γραφα, ας ήτανε και μαλακία.
Άνοιξα ένα αρχείο στο γουόρντ και κοίταξα για κανα δεκάλεπτο τη λευκή σελίδα. Τζίφος. Έριξα μια ματιά απ’ το παράθυρο και είδα μια κοπελιά, ξανθιά και με ωραίο, στρογγυλό κώλο να περνάει από το δρόμο. Τη χάζεψα μέχρι που εξαφανίστηκε.

Τέλοσπαντων, μην τα πολυλογώ, πέρασα όλη τη μέρα κάπως έτσι, χωρίς να γράψω τελικά ούτε μια πρόταση, ούτε μια λέξη. Το βράδι όμως, κι αφού είχα πάρει απόφαση πλέον ότι δεν θα έγραφα τίποτα ούτε σήμερα, είδα μια κόκκινη λάμψη να μπαίνει απ’ το παράθυρο και να απλώνεται σ’ όλο το δωμάτιο. Τι σκατά, αναρωτήθηκα, και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα άκουσα ένα τοκ-τοκ απ’ το παντζούρι. Κάποιος μου χτυπούσε. Αρχικά δίστασα να ανοίξω, μα ο τύπος επέμεινε. Σήκωσα πάνω το στόρι και άνοιξα το παράθυρο.
Και τότε ένα πλάσμα σκαρφάλωσε και μπήκε μέσα. Ήταν ένα πλάσμα φρικτό, τεράστιο, ίσο με τρία μέτρα, είχε χρώμα τιρκουάζ, δυο μάτια σαν κουμπιά, μια μύτη σε μέγεθος πατάτας, και μια τρύπα στο πηγούνι του. Φόραγε κάτι φανταχτερά ρούχα που μοιάζανε με στολή των ΑΒΒΑ. Τα χέρια του μοιάζαν με κουπιά. Σκάλωσα πολύ άσχημα, θα τον κοιτούσα έτσι άναυδος κανα δεκάλεπτο.
“Βζιιινγκ, Τζιιινγκ, Ντιιινγκ,” είπε, μα γρήγορα αντιλήφθηκε πως δεν καταλάβαινα τίποτα. Έβγαλε απ’ τη μια τσέπη του μια συσκευή σαν κασσετόφωνο, κι απ’ την άλλη ένα μακρύ καλώδιο. Ένωσε τη μια άκρη του καλωδίου με τη συσκευή, και την άλλη με την τρύπα στο πηγούνι του.
“Καλησπέρα, γήινε,” είπε τελικά η φωνή μέσα απ’ το κασσετόφωνο.
“Καλησπέρα… εξωγήινε,” απάντησα.
“Τι γίνεται; Όλα καλά;”
“Ε… ας τα λέμε καλά,” απάντησα απορρημένος.
“Φαντάζομαι θα απορρείς γιατί βρίσκομαι εδώ.”
“Καταρχάς απορρώ για το τι είσαι.”
“Λογικό. Λοιπόν, είμαι ένα περέγκρινους παβόνι, απ’ τον πλανήτη Μ47 της Ανδρομέδας.”
“Α, μάλιστα. Εγώ είμαι ένα χόμο σάπιενς, από δω.”
“Το γνωρίζω αυτό.”
“Α, το γνωρίζεις αυτό, ωραία… Λοιπόν, περέγκρινους, γιατί βρίσκεσαι εδώ;”
“Θα σου τα πω όλα, συνοπτικά βέβαια, μα δε θα παραλείψω τίποτα σημαντικό.”
“Ωραία, σ’ ακούω.”
“Λοιπόν. Εγώ είμαι μέλος της Διαγαλαξιακής Συμμαχίας των Επαναστατών. Όχι απλά μέλος βέβαια, είμαι απ’ τα μεγαλοστελέχη της κεντρικής επιτροπής. Η Συμμαχία μας αποτελείται από τον γαλαξία της Ανδρομέδας, τον γαλαξία Σομπρέρο, τον γαλαξία Μεσίε 82 και τον γαλαξία Ηλιοτρόπιο – σου λέω τα ονόματα που τους έχετε δώσει εσείς οι γήινοι για να καταλαβαινόμαστε. Το λοιπόν, τα τελευταία 1500 χρόνια βρισκόμαστε σε μια ψυχροπολεμική κατάσταση με τη Διαγαλαξιακή Ένωση για την Ειρήνη και την Ασφάλεια του Σύμπαντος. Αυτοί οι τύποι αποτελούντε από τον Κένταυρο Α, τον γαλαξία Κομήτη και τον γαλαξία Μαύρο Μάτι, και δεν τους αρκούν οι εκτάσεις τους, μα με πρόφαση την ειρήνη και την ασφάλεια προσπαθούν να χώσουν τις μύτες τους σε όλους τους κατοικήσιμους γαλαξίες. Πριν λίγες μέρες λοιπόν, ένα αεροσκάφος τους βομβάρδισε δυο ακατοίκητους πλανήτες στον γαλαξία Σομπρέρο. Η ένταση κλιμακώνεται μέρα με τη μέρα, και πολύ φοβάμαι πως δε θα αποφύγουμε τη σύγκρουση. Η γη και γενικότερα ο Μίλκυ Γουέι κρατάνε ουδέτερη στάση μέχρι σήμερα, μα αυτό πρέπει ν’ αλλάξει. Σας χρειαζόμαστε στο πλευρό μας.”
“Μάλιστα. Ωραία η ιστορία σου, δε λέω. Μα δεν κατάλαβα ακόμα, εμένα τι με θέλετε;”
“Η κεντρική επιτροπή μας στο τελευταίο της συμβούλιο αποφάσισε ότι χρειάζεται έναν συγγραφέα για να γράψει την ανακοίνωση που θα απευθύνεται στους γήινους. Διαλέξαμε ως καταλληλότερο εσένα.”
“Εμένα; Κάποιο λάθος θα κάνατε. Εγώ φίλε μου στο μπλογκ μου ούτε πενήντα αναγνώστες δεν έχω. Δε θα τη διαβάσει κανείς την ανακοίνωση.”
“Αυτό μη σε απασχολεί. Η προώθηση είναι δικό μας θέμα – εμείς έχουμε τα κονέ. Εσύ πρέπει μόνο να τη γράψεις και να μας τη δώσεις, τίποτε άλλο.”
“Μάλιστα… Εντάξει λοιπόν, θα το κάνω.”
“Υπέροχα! Έχεις τρεις μέρες. Θα σου αφήσω όλα όσα πρέπει να ξέρεις σ’ ένα στικάκι. Πρέπει να την γράψεις στα ελληνικά, τ’ αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά.”
“Όπα, κάτσε. Με τα γαλλικά κάπως το παλεύω, αλλά γερμανικά δε μιλάω γρι, δε γίνεται να γράψω ανακοίνωση σ’ αυτή τη γλώσσα.”
“Μην ανησυχείς, θα σου αφήσω αυτήν εδώ τη συσκευή και δε θα έχεις πρόβλημα – απλά θα σκέφτεσαι στα ελληνικά κι εκείνη θα μεταφράζει.”
“Α… Μα πως θα συνδεθώ με τη συσκευή; Που θα βάλω το καλώδιο;”
“Θα το βάλεις στον κώλο σου.”
“Α γαμήσου ρε τρυπιομούρη!”
“Όχι, σοβαρά μιλάω. Εσείς οι χόμο σάπιενς, αφού δεν έχετε υποδοχή στο πηγούνι, μπορείτε να συνδεθείτε με τη συσκευή μόνο μέσω του πρωκτού.”
“Άκου να δεις, εγώ δεν βάζω αυτό το πράμμα μες στον κώλο μου.”
“Φίλε μου, δεν έχεις καταλάβει μάλλον πως από σένα εξαρτάται όλη η αρμονία κι η ειρήνη του σύμπαντος.”
“Στ’ αρχίδια μου, εγώ πετάω τα σκουπίδια μου κάτω.”
“Αλέκο, μου φαίνεται με δουλεύεις.”
“Εσύ με δουλεύεις ρε καρνάβαλε, που μπουκάρεις μέσα στο δωματιό μου και μου αραδειάζεις πίπες για διαγαλαξιακούς πολέμους και βλακείες. Να βρεις άλλον να βάλει το καλώδιο στον κώλο του, εγώ δεν την γράφω τη σκατοανακοίνωση.”
“Μα ρε Αλέκο…”
“Δε θέλω ν’ ακούσω τίποτ’ άλλο. Και τώρα άντε τσακίσου από δω μη φέρω την καραμπίνα απ’ την αποθήκη.”
Ο περέγκρινους παβόνι έσκυψε το κεφάλι κάτω, έμεινε για λίγο σκεπτικός κι απογοητευμένος, και τελικά, αφού μου έριξε ένα τελευταίο βλέμμα, άνοιξε πάλι το παράθυρο κι εξαφανίστηκε. Το έκλεισα και κατέβασα και το στόρι.
Τράβηξα για την κουζίνα μου, άνοιξα το ψυγείο και πήρα μια μπυρίτσα. Περπάτησα πάλι ως το δωμάτιο, κατέβασα μια γουλιά, χάζεψα στο ίντερνετ. Ο παναθηναϊκός είχε νικήσει στο μπάσκετ και η εθνική ελλάδος προετοιμαζόταν για το μεγάλο ματς στα προκριματικά του γιούρο. Τελείωσα τη μπύρα μου κι έπεσα για ύπνο.
Τελικά δεν έγραψα τίποτα εκείνη τη μέρα.

Advertisements

One thought on “Η μερα που παραλιγο να σωσω το συμπαν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s