Η Μονη Αληθεια

Κλασσικό

Στρίβω ένα κέρμα,
Το αφήνω να πέσει κάτω.
Κορώνα-γράμματα,
Ό,τι κι αν έρθει εγώ χαμένος θα μαι.
Οι σειρήνες της Αθήνας
Τραγουδάν μοναχικά τραγούδια,
Και πια κανείς δεν τις ακούει,
Πια κάνεις δεν τρέχει προς αυτές,
Κι όλοι φορούν ακουστικά,
Ή μιλούν στο κινητό τους.
Τέρμα, ως εδώ ήτανε,
Δεν πάει παραπέρα.
Είναι αστείο το πόσες φόρες το έχω πει
Και πόσες δεν το έχω κάνει.
Φαντάζομαι απόψε είναι άλλη μια τέτοια νύχτα.
Δεν έχει σημασία.
Τ’ αυγά στο ψυγείο,
Το μπέηκον,
Οι μπύρες, το τυρί,
Τ’ αμάξι σου, το σπίτι σου,
Τα βιβλία, τα σιντί,
Τα λουλούδια στο μαρμάρινο κήπο,
Ο σκύλος,
Τα αδέρφια σου,
Οι φίλοι κι οι γνωστοί σου,
Η μάνα κι ο πατέρας σου,
Η γκόμενα,
Ο έρωτας της ζωής σου,
Ο θυμός, η φρίκη σου,
Η χαρά και η πνοή σου,
Όλα,
Μα όλα,
Έχουν μια ημερομηνία λήξης,
Χαραγμένη πάνω στα κούτελά τους.
Κι αυτή είναι η μόνη αλήθεια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s