Ενας περιεργος τυπος vol.2

Κλασσικό

Θα ήτο ένας λευκός Γενάρης,
Και γύρω μόνο χιόνι,
Και κρρρρρύο, ψώλος, παγωνιά,
Και θα τανε δε θα τανε μεσάνυχτα,
Και το φεγγάρι είχε μόλις μαυρίσει,
Και καθόμουν μοναχός μου στο παγκάκι μου –
Δηλαδή εγώ και έξι στρώσεις ρούχων,
Κι έπινα ένα ρο.
Ο καπνός από τα χείλη μου
Γινόταν ένα με την πάχνη,
Κι ένα με τον ατμό
Που βγαινε απ’ τις ανάσες μου.
Και ξαφνικά,
Από το πουθενά,
Ένας τύπος τερατώδης,
Εμφανίστηκε και ήρθε να του το γυρίσω.
Κι ήταν τεράστιος, τρομερός,
Ίσος με τρία μέτρα,
Κι ήταν όλος τριχωτός,
Με δόντια σαν λεπίδες,
κι ήταν γυμνός,
Φορούσε μόνο μια βερμούδα,
Κι αντί για στόμα
Είχε μουσούδα στο κεφάλι του,
Κι αντί να σιγοψιθυρίζει,
Ή έστω να σφυρίζει κάποιο παλιό τραγούδι,
Εκείνος μούγκριζε σα λύκος.
Κι ήρθε και κάθισε δίπλα μου
Και κοίταγε με μάτια αγριεμένα,
Κι εγώ κάπως χαμογέλασα
Με μια κάποια αμηχανία.
Και πήρα μια τζούρα και του το δωσα,
Και το πιασε και ούρλιαξε,
ΑΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ,
Και πήρε μια ρουφηξιά
Και έβηξε,
Και το φτυσε στο χιόνι.
Αυτό δεν είναι κάνναβη,
Μου φώναξε,
Μα ρίγανη Ολύμπου,
Και το επάτησε
Με το τριχωτό και βρωμερό, γυμνό του πόδι,
Και σηκώθηκε να φύγει.
Κι εγώ πάλι μονάχος μου,
Έσκυψα και το μάζεψα,
Το άφησα πάνω απ’ του τη φλόγα του αναπτήρα,
Μπας και κάπως στεγνώσει,
Και τ’ άναψα και πήρα άλλη μια τζούρα.
Ε, και ρίγανη που είναι,
Εγώ πάλι κλασμένος νιώθω.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s