Η Ρώμη Πέφτει

Κλασσικό

Ημέρες πανικού,
Γιορτές στα πεζοδρόμια,
Βαρελότα,
Κομφετί,
Δόντια χυμένα στην άσφαλτο,
Στάμπες από αίμα,
Όλοι οι περαστικοί δακρύζουν,
Βάρβαροι σπάνε μάρμαρα,
Λεκές από ρακή,
Δε φαίνεται, είναι άσπρος,
Ουρλιαχτά,
Κραυγές τρομακτικές,
Φως,
Δε φαίνεται, είναι μαύρο.
Καμία διαφυγή απ’ την πραγματικότητα,
Παγιδεύτηκα μες στον ιστό,
Και δε μ’ έχει πάρει καν χαμπάρι η αράχνη.
Όπερα,
Τενόρος και σοπράνο,
Βαθιές αναπνοές
Να αποφύγουμε την κρίση.
60% αλκοόλ.
Δεν υπάρχει περίπτωση να γλιτώσω
Απ’ την επικείμενη καταστροφή,
Μα δε με νοιάζει και ιδιαίτερα.
Τα ούλα μου ματώσανε,
Όχι όμως από τις φωνές.
Μια τρύπα,
Ένας άδειος τείχος,
Στο πάτωμα μια παλιά αφίσα
Κι ένα σκισμένο λάβαρο.
Η αυτοκρατορία μου καταρρέει,
Κι εγώ,
Ένας Ιούλιος Καίσαρας της νέας εποχής,
Δεν κάνω τίποτα για να το αποτρέψω,
Μονάχα στέκομαι,
Ζαλισμένος, μεθυσμένος,
Όρθιος μες στο φλεγόμενο μου ανάκτορο
Και τη χαζεύω με μάτια βουρκωμένα.
Έδιωξα τους στρατιώτες μου,
Σκότωσα όλους τους αυλικούς μου,
Δηλητηρίασα τις πόρνες
Κι άφησα τα πτώματα πάνω στο κρεβάτι,
Και πλέον χορεύω μόνος μου
Το μόνο χορό που έμαθα – βαλς,
Και περιμένω τη φωτιά
Να πέσει να με κάψει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s